پارس ایرانیک ارائه دهنده سرویس های ابری و VPS اختصاصی ایران و کانادا

رایانش ابری چیست ؟

امروزه Cloud Computing یا پردازش ابری به یکی از مباحث مهم فناوری اطلاعات تبدیل شده است. cloud computing یا شبکه ابری شامل مجموعه ای از کامپیوتر ها، سرور ها، منابع سخت افزاری و نرم افزاری و همچنین منابع عظیم پردازش و ذخیره سازی اطلاعات است که امکان بهره گیری از سیستم های تحت وب و کلیه سیستم های آنلاین مورد نیاز ما را فراهم می کند .همانطور که برای رفع نیاز های انرژی (آب، برق ،گاز و… ) بدون بکار گیری ژنراتور ،مخازن آب ویا گاز و… و تنها با گرفتن یک اشتراک و انشعاب از منبع انرژی بهره می گیریم ، در آینده ی نزدیک بدون داشتن CPU, STORAGE, MEMORY, Infrastructure, OS, یا حتی Application در محل زندگی خود و تنها از طریق گرفتن اشتراک از مراکز ارائه دهنده ی سرویس های cloud با اتصال به بستر اینترنت نیاز های خود را برآورده خواهیم ساخت .در فضای CLOUD تمامی زیرساختها ،سیستمهای عامل ،سخت افزارها و نرم افزارهای مورد نیاز بعنوان سرویس ارائه می شود و امکان استفاده آسان از جدیدترین تکنولوژی ها و نسخه های نرم افزارها و سخت افزارها و همچنین منابع ذخیره سازی ، با کمترین هزینه و در کوتاهترین زمان ممکن فراهم می شود.

سه مدل سرویس در cloud computing وجود دارد :

 

  • زیر ساخت به عنوان خدمت یا به اختصار  IaaS :

پایه‌ای‌ترین خدمات زیرساخت مانند تهیه‌ی سرور، پردازنده، فضای ذخیره‌سازی و دیگر منابع بر حسب نیاز در این مدل ارائه می‌شود. در حال حاضر غالب خدماتی که تحت فناوری رایانش ابری در داخل کشور ارائه می‌شود از این نوع است.

  • بستر به عنوان خدمت یا به اختصار  PaaS :

این خدمات شامل نرم‌افزار و سرویس‌هایی است که به کاربران اجازه می‌دهد با استفاده از ابزارهای عرضه شده توسط ارائه‌دهنده، برنامه‌های کاربردی و نرم‌افزار ایجاد کنند. این خدمات می‌تواند شامل ویژگی‌های از پیش پیکربندی شده‌ای باشد که مشترکین می‌توانند به عضویت آن در بیایند و از آن‌ها استفاده کنند.

  • نرم‌افزار  به عنوان خدمت یا به اختصار  SaaS :

خدمات این گروه تنوع زیادی دارند؛ چرا که بیشتر خدمات ارائه شده از یک برنامه کاربردی می‌تواند تحت عنوان خدمات نرم‌افزاری در اختیار کاربر قرار گیرد. در این روش کاربر با یک حساب کاربری و بر بستر اینترنت می‌تواند از نرم‌افزار استفاده کند. همچنین به‌روزرسانی و نگهداری این نرم‌افزارها به عهده ارائه دهنده خدمت است.

در سال‌های اخیر استقبال از این فناوری در بازار نرم‌افزارهای سازمانی افزایش یافته و عرضه‌کنندگان، علاوه بر روش‌های معمول، راهکارهای خود را بر بستر این فناوری نیز فراهم کرده‌اند.

 

 

شکل‌های آماده‌سازی:

ابر خصوصی (Private cloud). زیرساخت ابری تنها برای یک سازمان کار می‌کند و ممکن است توسط خود سازمان یا شرکتی دیگر مدیریت شود، نیز  می‌تواند درون یا بیرون سازمان جای بگیرد.

ابر گروهی (Community cloud). زیرساخت ابری بین چند سازمان به اشتراک گذاشته شده و یک گروه مشخص که وظیفه‌ایی مشترک (مثل: ماموریت، نیازهای امنیتی، سیاست‌گذاری و ملاحضات قانونی) دارند را پشتیبانی می‌کند. این ابر می‌تواند توسط این سازمان‌ها یا یک شرکت دیگر مدیریت شود، همچنین می‌تواند درون یا بیرون سازمان جای بگیرد.

ابر عمومی (Public cloud). زیرساخت ابری برای عموم یا برای دسته بزرگی از مشتریان در دسترس است و مالک آن سازمانی است که این خدمات ابری را  می‌فروشد.

ابر آمیخته (Hybrid cloud). زیرساخت ابری آمیزه‌ای است از دو یا بیشتر ابر (خصوصی، گروهی یا عمومی) که هر کدام ویژگی‌های یکتای خود را نگه می‌دارند ولی بوسیله‌ی فناوری‌های‌ استاندارد شده یا انحصاری که داده‌ها و برنامه‌های کاربردی را جابجاپذیر (پرتابل) می‌کند به یکدیگر وصل شده‌اند.

 

مزایای استفاده از پردازش ابری

 

 

                                   انعطاف پذیری

کاربران میتوانند سرویس ها را بر اساس نیاز خود  تهیه کرده و به سرویس ها با اتصال به اینترنت از هر کجا دسترسی داشته باشند .

 

                                        بهره وری

کاربران معمولی ، سازمان ها ، شرکت ها ، استارتاپ و تمام کسانی که محصولی برای عرضه دارند میتونند به راحتی و در کمترین زمان محصول خود را بدون اینکه نگرانی بابت هزینه های زیربنایی ، تعمیر یا نگهداری داشته باشند ، به بازار عرضه کنند .

 

                 ارزش های استراتژیک

سرویس های ابری به شرکت ها و کاربران اخرین تکنولوژی روز دنیا را برای بازدهی هرچه بیشتر با کمترین هزینه در قالب یک پکیج ارائه میکند .

 

انعطاف پذیری 

  • انتخاب نوع درایو ذخیره سازی ( SSD / HDD )
  • گزینه های  گسترده قابل کنترل ( سازمان ها و کاربران  می توانند با توجه به نیاز خود سطح مختلفی از کنترل و دسترسی را انتخاب و تعریف کنند.  این شامل نرم افزار به عنوان سرویس (SaaS)، پلت فرم به عنوان یک سرویس (PaaS) و زیرساخت به عنوان سرویس (IaaS) است )
  • انتخاب ابزار مناسب ( کاربران میتوانند از ابزار و امکانات پیش ساخته و اماده برای بهره وری هرچه بیشتر متناسب با نیاز های خود ، استفاده کنند )

 

بهره وری

  • دسترسی (در سرویس های ابری اطلاعات شما تقریبا از هر دستگاه متصل به اینترنت در دسترس است )
  • شتاب دهی ( توسعه دهندگان در سرویس های ابری سریعتر میتوانند محصول نهائی خود را به بازار عرضه کنند )
  • امنیت داده ها ( با استفاده از سرویس های رید شده در پلتفرم های ابری ، نگران از دست داده اطلاعات خود نخواهید بود )
  • صرفه جویی (کاربران و سازمان ها تنها هزینه منابعی که استفاده میکنند را پرداخت میکنند و با این صرفه جویی بهره وری بهتری نیز پیدا خواهند کرد )

 

ارزش های استراتژیک

  • سادگی ( سرویس های ابری با فراهم کردن ابزاری ساده ، باعث میشود کاربران به جای مسائل فنی سرویس ، تمرکز خود را بر دیگر اولویت ها معطوف کنند)
  • دسترسی جهانی ( دسترسی جهانی به این معنی است که تیم ها میتوانند از مکان های مختلف در هر کجای دنیا با هم تعامل و همکاری داشته باشند )
  • مزیت های رقابتی ( سازمان ها میتوانند با سرعت بیشتری از رقبای خود که منابع بسیاری درگیر زیرساخت IT خود کرده اند ، رشد و نمو داشته باشند )

 

تاریخچه سرویس‌های ابری

منطق رایانش ابری (Cloud Computing)، اشتراک زمانی است؛ به این معنی که منابع مختلف رایانه میان چند کاربر با بهره گرفتن از شگردهای چندبرنامه‌ای و چندوظیفه‌ای به اشتراک گذاشته می‌شود. این راهکار اولین بار در دهه ۱۹۵۰ مورد استفاده قرار گرفت؛ زمانی‌که به دلیل قیمت بالا و اندازه بزرگ رایانه‌های مرکزی، امکان تهیه رایانه برای هر کاربر وجود نداشت، در نتیجه با این روش، چند کاربر به یک رایانه مرکزی دسترسی داشتند و به طور مشترک از خدمات آن استفاده می‌کردند. بنابراین می‌توان سرویس‌های ابری را تکامل تدریجی راهکارهای به‌اشتراک‌گذاری رایانه‌ها در دهه ۱۹۵۰ دانست.

در دهه ۱۹۷۰ میلادی، ایده‌ی ماشین‌های مجازی مطرح شد که امکان استفاده از چند محیط محاسباتی متفاوت روی یک محیط فیزیکی واحد را امکان‌پذیر می‌ساخت، این ایده، اشتراک زمانی را که در دهه ۱۹۵۰ مطرح شده بود، به سطح جدیدی ارتقا داد. در دهه ۱۹۹۰ میلادی، شرکت‌های مخابراتی امکان دسترسی به ارتباطات مجازی‌سازی شده را امکان‌پذیر ساختند. به این وسیله به جای ایجاد ساختارهای فیزیکی مستقل برای هر کاربر، امکان به‌اشتراک‌گذاری زیرساخت‌های فیزیکی برای طیف وسیعی از کاربران فراهم شد.

در سال ۲۰۰۲ شرکت آمازون وب سرویس خود را ایجاد کرد که نقش مهمی در گسترش پردازش ابری ایفا کرد. این شرکت از سال ۲۰۰۶ امکان دسترسی به سامانه خود از طریق وب سرویس‌های آمازون را بر پایه پردازش همگانی فراهم کرد. شرکت گوگل هم با ارائه سرویس ابری  گوگل داکس در همان سال، خدمات ابری را به سطح عموم جامعه آورد و پس از آن شرکت‌های مختلف خدمات متنوعی را بر بستر رایانش ابری فراهم کردند.